ΟΡΧΗΣΤΡΑ ACADEMICA ΑΘΗΝΩΝ | 2020

ΠΡΩΤΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΣΥΝΑΥΛΙΩΝ | 14.02 – 22.02.2020

Είσοδος ελεύθερη σε όλες τις συναυλίες

 

 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 14 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
20:30
ΩΔΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
ΑΙΘΟΥΣΑ "ΑΡΗΣ ΓΑΡΟΥΦΑΛΗΣ"
ΠΕΜΠΤΗ 20 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
12:00
ΔΗΜΟΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ
ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ 2ου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 21 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
20:00
ΔΗΜΟΣ ΓΑΛΑΤΣΙΟΥ
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΓΑΛΑΤΣΙΟΥ «ΘΑΝΟΣ ΚΩΤΣΟΠΟΥΛΟΣ» - ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ
ΣΑΒΒΑΤΟ 22 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
20:00
ΔΗΜΟΣ ΛΥΚΟΒΡΥΣΗΣ ΠΕΥΚΗΣ
ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΥΚΗΣ

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 1ου ΚΥΚΛΟΥ ΣΥΝΑΥΛΙΩΝ 2020 (αρχείο PDF εδώ)

 

Franz Schubert, 5 Γερμανικοί Χοροί, με τρίο και Coda (2η σειρά, αρ.9)

Luigi Boccherini, Κονσέρτο αρ.3, σε σολ μείζονα, για βιολοντσέλο και ορχήστρα εγχόρδων
Allegro moderato
Adagio
Rondo quasi menuetto

Σολίστ: Βαγγέλης Νίνα  

Felix Mendelssohn Bartholdy, Sinfonia αρ. 9, σε ντο μείζονα, για έγχορδα („La Suisse”)
Grave - Allegro
Andante
Scherzo - Trio, più lento, “La Suisse”
Allegro Vivace

Μουσική διεύθυνση: Νίκος Aθηναίος

 

ΟΡΧΗΣΤΡΑ ACADEMICA ΤΟΥ ΩΔΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

Πρώτα βιολιά Οδυσσέας Κορέλης(εξάρχων), Φρανς Σεστάνι Ιρίνα Σαλένκοβα, Κωνσταντίνος Μπουραντάς, Ιωάννης Τζιώτης, Κίτι Βαρδάμη, (Μάριος Φίλιππας)
Δεύτερα βιολιά Αντωνέλα Τσεφά, Ηλέκτρα Βεζύρογλου, Γεωργία Τσολάκη, Τάσος Γρατσίας
Βιόλες Αντώνης Μανιάς, Παναγιώτης Αράπογλου, Γιώργος Γιακουμής, Μάκης Τσορούκογλου -ευγενική συμμετοχή-, (Αυγούστα Σεστάνι, Αλέξανδρος Θεοχάρης)
Βιολοντσέλα Έλλη Φιλίππου, Λίνα Τριανταφύλου, Αλέξανδρος Χαραλάμπους
Κοντραμπάσο Θεόδωρος Λυγνός

 

Λίγα λόγια για τον Βαγγέλη Νίνα

Βαγγελης ΝιναΞεκίνησε τις σπουδές του στο βιολοντσέλο σε ηλικία 6 ετών και πήρε δίπλωμα δεξιοτεχνίας, με τον ανώτατο βαθμό, το 1986 στην Ακαδημία Τεχνών των Τιράνων (σημερινό Πανεπιστήμιο Τεχνών). Από το 1986 έως το 1992 διετέλεσε κορυφαίος τσελίστας στην Ορχήστρα της Όπερας και καθηγητής βιολοντσέλου στην Ακαδημία Τεχνών στα Τίρανα.
Tο 1992 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα. Aπό τον Ιανουάριο του 1993 και για περίπου 20 χρόνια διετέλεσε πρώτος τσελίστας στην Ορχήστρα των Χρωμάτων. Aπό το 2006 έως το 2008 ήταν πρώτο τσέλο στην Εθνική Λυρική Σκηνή. Έχει εμφανιστεί σε πολλές συναυλίες σε Ελλάδα, Γιουγκοσλαβία, Καναδά, ΗΠΑ, Κύπρο, Ουγγαρία, Τσεχία, Ισπανία, Αγγλία, Πορτογαλία, Ιταλία, Τουρκία, Αυστρία, Γερμανία, Γαλλία, Σουηδία, Ολλανδία, και Αλβανία. Από το 2013 είναι πρώτο βιολοντσέλο στην Ορχήστρα Academica και από το 2014 καθηγητής βιολοντσέλου στο Ωδείο Αθηνών και στο Δημοτικό Ωδείο Νίκαιας.
Παίζει με ένα τσέλο ανώνυμο του 19ου αιώνα.

Λίγα λόγια για τον Νίκο Αθηναίο

Αθηναιος

Ο Νίκος Αθηναίος σπούδασε Πιάνο, Σύνθεση και Διεύθυνση Ορχήστρας στην Αθήνα, την Κολωνία και το Ντύσσελντορφ.
Μετά από θητεία ως αρχιμουσικός σε διάφορα γερμανικά μουσικά θέατρα, ονομάστηκε το 1990 Γενικός Μουσικός Διευθυντής στην Φρανκφούρτη του Όντερ, θέση την οποία κατείχε μέχρι το 2001. Υπό την καθοδήγηση του η Φιλαρμονική Ορχήστρα της πόλης αναδείχθηκε σύντομα σε κορυφαίο συμφωνικό σύνολο του Βραδεμβούργου και εξελίχτηκε στην σημερινή Βραδεμβούργια Κρατική Ορχήστρα ("Brandenburgisches Staatsorchester").  Με την ορχήστρα αυτή αφομοίωσε ο Νίκος Αθηναίος ένα ευρύτατο ρεπερτόριο συμφωνικής μουσικής και πραγματοποίησε μία σειρά από περιοδείες, τόσο στην Γερμανία όσο και σε πολλές άλλες χώρες της Ευρώπης, με συναυλίες σε σημαντικά μουσικά κέντρα.  Έχει διευθύνει πολλές σημαντικές ορχήστρες του εξωτερικού και όλες τις σημαντικές ελληνικές ορχήστρες.
Από τον Μάιο του 2000 μέχρι τον Απρίλιο του 2010 υπήρξε ο πρώτος Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης. Σήμερα είναι Γενικός Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Ωδείου Aθηνών και ταυτόχρονα Καλλιτεχνικός Δ/ντής και μαέστρος της Ορχήστρας Academica του Ωδείου Αθηνών.

 

Λίγα λόγια για τα έργα της συναυλίας

5 «γερμανικοί» χοροί από έναν νεαρό Αυστριακό

Ο ρομαντικός Αυστριακός συνθέτης Φραντς Σούμπερτ [Franz Schubert (1797-1828)]– που κάποιοι τον θεωρούν ως το τέταρτο μέλος της λεγόμενης «Πρώτης Σχολής της Βιέννης» μαζί με τον Χάυντν [Franz Joseph Haydn (1732-1809)], τον Μότσαρτ [Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791)] και τον Μπεετόβεν [Ludwig van Beethoven (1770-1827)] – γεννήθηκε στη Βιέννη σε μια πολυμελή οικογένεια που αγαπούσε τη μουσική (είχε 13 αδέλφια, 9 από τα οποία πέθαναν σε παιδική ηλικία). Πήρε τα πρώτα μαθήματα μουσικής σε ηλικία 5 ετών, από τον δεκαεπτάχρονο αδελφό του Ίγκνατς (πιάνου) και τον πατέρα του, Φραντς Θήοντορ (βιολιού). Σύντομα ξεκίνησε μαθήματα αντίστιξης, εκκλησιαστικού οργάνου και τραγουδιού με τον Μίκαελ Χόλτσερ [Michael Holzer (1772-1826)] για να καταλήξει, το 1811, στον συνθέτη όπερας Αντόνιο Σαλιέρι [Antonio Salieri (1750-1825)]. Οι πρώτες του συνθέσεις χρονολογούνται από το 1810 (όταν ο Σούμπερτ ήταν 13 ετών), λίγο, δηλαδή πριν να μαθητεύσει κοντά στον Ιταλό οπερίστα. Αν και το 1812 έχασε τη μητέρα του (έναν ρόλο που σύντομα έμελλε να αναλάβει η μητριά του Άννα Κλέγιενμποκ, με την οποία ο Φραντς ανέπτυξε μια πολύ τρυφερή σχέση), τον Νοέμβριο του 1813 ο δεκαεξάχρονος, πλέον, συνθέτης  ολοκλήρωσε τους 5 Γερμανικούς Χορούς, με 7 τρίο και Coda (2η σειρά, αρ. 9) D. 90.

Το πρώιμο αυτό έργο αποτελεί έναν κύκλο από πέντε χορούς (Μενουέτο [Menuett], Λέντλερ [Ländler], Γερμανικός [Deutscher], Βαλς [Walzer], Σκωτικός [Ecossaise]), οι περισσότεροι από τους οποίους συνοδεύονται από ένα ή δύο τρίο, ενώ το σύνολο κλείνει με μια coda. Όμως παρά το εθνωνύμιο που τους απέδωσε ο συνθέτης, δεν είναι όλοι οι γερμανικοί – το Μενουέτο είναι γαλλικός χορός, η Εκοσαίζ επίσης, σε σκωτικό ύφος – όμως η απόδοσή τους ως γερμανικών μαρτυρά την δημοφιλία και καθιέρωσή τους στη Βιέννη της εποχής, τόσο που εύκολα να μπορούν να αποκαλούνται γερμανικοί.

Ένα κοντσέρτο για βιολοντσέλο με την υπογραφή ενός βιρτουόζου βιολοντσελίστα

Ο Ιταλός συνθέτης Λουίτζι Μποκερίνι [Luigi Boccherini (1743-1805)] γεννήθηκε στη Λούκα της Τοσκάνης και ξεκίνησε μαθήματα μουσικής πολύ μικρός, με τον πατέρα του Λεοπόλδο, ο οποίος έπαιζε βιολοντσέλο. To 1756 ταξίδεψε στη Ρώμη για να μαθητεύσει κοντά στον βιρτουόζο βιολοντσελίστα και συνθέτη Τζοβάνι Μπατίστα Κοστάνσι [Giovanni Battista Costanzi (1704-1778)], γνωστό και ως  Τζοβανίνο ντελ βιολοντσέλο [Giovannino del violoncello], έναν συνθέτη που είχε επηρεαστεί από την πολυφωνική παράδοση. Ένα χρόνο αργότερα, ο δεκατετράχρονος Λουίτζι διορίστηκε, μαζί με τον πατέρα του, μέλος της ορχήστρας του Μπουργκτεάτερ της Βιέννης, ενώ είχε ήδη συνθέσει και παρουσιάσει (στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τον Αύγουστο του 1756) ένα Κοντσέρτο για βιολοντσέλο. Η μεγάλη ανατροπή στη ζωή του νεαρού Μποκερίνι ήρθε το 1768 όταν διορίστηκε αυλικός συνθέτης στην υπηρεσία του Λουδοβίκου, αδελφού τού βασιλιά της Ισπανίας, με αποτέλεσμα να μετακομίσει στη μεσογειακή αυτή χώρα ώς το τέλος της ζωής του.

Το Κονσέρτο αρ. 3, σε σολ μείζονα, για βιολοντσέλο και ορχήστρα εγχόρδων (G 480), ένα από τα εκατοντάδες έργα για έγχορδα που συνέθεσε, θα πρέπει να ολοκληρώθηκε κατά το πρώτο διάστημα της διαμονής του στην Ισπανία, καθώς εκδόθηκε - στη Γαλλία - το 1770. Το έργο, χωρίζεται σε τρία μέρη (Allegro moderato – Adagio –  Rondo quasi menuetto) και είναι χαρακτηριστικό του εκλεπτισμένου ύφους του συνθέτη. Το μέρος του βιολοντσέλου, που πιθανότατα ερμήνευε ο ίδιος ο Μποκερίνι κατά τις συναυλιακές παρουσιάσεις του έργου όσο ζούσε, είναι αρκετά δεξιοτεχνικό, καθώς άλλωστε ο ίδιος ο συνθέτης είχε υπάρξει ένας δεξιοτέχνης του συγκεκριμένου οργάνου.

Μια συμφωνία για την Ελβετία

Ο Γερμανός συνθέτης Φέλιξ Μέντελσων Μπαρτόλντυ [Felix Mendelssohn Bartholdy (1809-1847)] ήταν ένα ακόμη παιδί θαύμα της μουσικής. Έχοντας ξεκινήσει μαθήματα με τη μητέρα του από την ηλικία των έξι ετών, ο Φέλιξ και η, κατά τέσσερα χρόνια μεγαλύτερη, αδελφή του, Φάνη έδιναν από παιδιά δημόσιες συναυλίες ως ερμηνευτές. Οι πρώτες συνθέσεις του Φέλιξ χρονολογούνται από το 1819, όταν δηλαδή είχε φτάσει στην ηλικία των 10 μόλις ετών, ενώ στα 12 του ο Μέντελσων ξεκίνησε να συνθέτει συμφωνίες για έγχορδα. Από το 1821 έως το 1823 ο έφηβος μουσικός είχε συνθέσει 13 συμφωνίες. Από αυτές, η Συμφωνία αρ. 9 σε ντο μείζονα (L1 i/3) για μικρό σύνολο 8 εγχόρδων, που σήμερα φέρει την επωνυμία «Ελβετία» γράφτηκε την άνοιξη του 1823, μετά από ένα ταξίδι της οικογένειας στην Ελβετία, και προορίζονταν, όπως και οι υπόλοιπες 12, να επενδύσει μουσικά οικογενειακές συναντήσεις. Στις πρώιμες αυτές συνθέσεις τού νεαρού Μέλντελσων είναι εμφανής η επιρροή του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ [Johann Sebastian Bach (1685-1750)], αλλά και των Γιόζεφ Χάυντν [Joseph Haydn (1732-1809)] και Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ [Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791)], οι οποίοι ήταν οι αγαπημένοι συνθέτες του δασκάλου του στη σύνθεση, Καρλ Φρήντριχ Τσέλτερ [Carl Friedrich Zelter (1758-1832)]. Παρότι στο τρίτο από τα τέσσερα μέρη του έργου (Grave – Allegro, Andante, Scherzo – Trio, più lento –Allegro Vivace) ονομάζεται «Ελβετία», η επωνυμία που φέρει σήμερα ολόκληρη η συμφωνία, οφείλεται στους εκδότες των 13 αυτών πρώιμων συμφωνιών του Μέντλεσων, κάτι που έλαβε χώρα μετά τον θάνατο του συνθέτη.


Επιμέλεια κειμένων: Στέλλα Κουρμπανά, Δρ. Ιονίου Πανεπιστημίου, 'Εφορος Αρχείου Ωδείου Αθηνών 

 

 


«Ενίσχυση και επέκταση στην Περιφέρεια Αττικής του καλλιτεχνικού προγράμματος της ορχήστρας Academica του Ωδείου Αθηνών». Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Αττική 2014-2020» με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.  ΕΣΠΑ

 

 

© 2016-2020 ΩΔΕΙΟN ΑΘΗΝΩΝ - All rights reserved | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ | Mindcrafted by Scicada.eu