Ο Γιοχάνες Μπραμς συνέθεσε τους κύκλους τραγουδιών Liebeslieder-Walzer (op. 52) και Neue Liebeslieder-Walzer (op. 65) ως έργα οικείας και ανθρώπινης κλίμακας, μεταφέροντας μας την ατμόσφαιρα του βιεννέζικου σαλονιού. Μέσα από τον ρυθμό του βαλς, ο συνθέτης υμνεί τον έρωτα σε όλες του τις εκφάνσεις: από τη χαρά της πρώτης προσέγγισης, έως τη μελαγχολία της απόστασης, το καταφύγιο της μνήμης και το βάρος της απώλειας.
Ο έρωτας ξετυλίγεται μέσα από τρεις διαφορετικές οπτικές γωνίες, δημιουργώντας μια συνεχή συναισθηματική διαδρομή. Το συναίσθημα βιώνεται ως συλλογική εμπειρία μέσα από το σώμα της χορωδίας, ως προσωπική εξομολόγηση στα σόλο μέρη και ως σχέση μέσα από τα Quartetti. Τα τελευταία αποτελούν μια δραματουργική σύλληψη της Χορωδίας της Ραδιοφωνίας, λειτουργώντας ως ένας «τρίτος αφηγηματικός χώρος» που μεσολαβεί ανάμεσα στο άτομο και το σύνολο.
Ανάμεσα στους δύο ερωτικούς κύκλους, η ανθρώπινη φωνή παραχωρεί τη θέση της στον καθαρά μουσικό στοχασμό. Τα βαλς από το op. 39 για πιάνο τέσσερα χέρια λειτουργούν ως οργανικός συνδετικός κρίκος ανάμεσα τους, ως εικόνα ενός βιεννέζικου απογεύματος.
Μιχάλης Παπαπέτρου
Johannes Brahms (1833–1897)
Liebeslieder Walzer για τέσσερις φωνές και πιάνο τέσσερα χέρια, έργο 52
Walzer για πιάνο τέσσερα χέρια, έργο 39
Neue Liebeslieder Walzer για τέσσερις φωνές και πιάνο τέσσερα χέρια, έργο 65
 |
|
